Kapıdere 1929 yılında içinden demiryolunun geçmesi ile bir yerleşme birimi olmuş, daha sonra buraya gelip yerleşenler arttıkça nüfusu da artmaya başlamıştır.1929 yılından 1959 yılına kadar Gövdeli Köyünün mezrası olarak kalan Kapıdere 1959 yılında Gövdeli'den ayrılarak K.maraşın Elbistan ilçesine bağlanmış. 1965 yılına kadar Elbistan ilçesine bağlı kalan Kapıdere bu tarihten sonra da ulaşım kolaylığı gözönüne alınarak Doğanşehir ilçesine bağlanmıştır.

Bir vadi üzerine kurulan Kapıdere'nin etrafı dağlarla çevrilidir. Tamamen bir orman köyü görünümünde olan Kapıdere'ye ilçenin odun ambarı demek de yerinde olur. Çevrede bulunan baltalık ormanlarından ilçenin ve ilçeye bağlı köylerin odun ihtiyacı temin edilir. Her yıl ortalama 5-7 bin ster odun ihtisali yapılan bu ormanlık alanlar aynı zamanda orman imar sahası içinde olduğundan kesim yapılan alanlara dikim yapılarak imar edilmektedir.

Kullanılabilir tarım arazisi yönünden en şansız köylerimizin başında gelir. Köyde hayvancılıkta geri kalmıştır. Tarıma elverişli alanlarda sadece tahıl üretimi yapılmaktadır.Yer yer meyve bahçelerine de rastlanmaktadır. Köy halkı geçimini Devlet Demiryolların da geçici işçi olarak çalışmakla temin eder.

Köy ekonomisine katkıda bulunan bir de halıcılık kooparatifi vardır.Bu kooparatife ait 36 tezgahta köyün genç kızları ve kadınları Isparta ve Ladik cinsi halılar üreterek evlerinin geçinmesine katkıda bulunmaktadır. Bu yanında esnaflıkta bir başka feçim kaynaklarıdır.Köyde yaklaşık 50 adet işyeri bulunmaktadır. Bunlardan bazıları şunlardır; 6 manav, 5 manifaturacı, 4 kahvehane, 3 zahireci, 2 fırın, 1 kasap, 2 marangoz, 1 ayakkabıcı, 15 bakkal mevcuttur.

Cuma günleri çevre köylerden gelenler mallarını burada pazarlarlar, bu nedenle Cuma günleri çok canlı ve hareketli bir görünüm kazanan Kapıdere aynı zamanda çevre köyden gelenlerin bütün ihtiyaçlarını karşılar.

Köyde Tren İstasyonu, Orman Muhafaza Memurluğu, Sağlıkevi, İlkokul, Ortaokul, Karakol, Camii gibi resmi devlet daireleri de bulunmaktadır. Kapıdere nüfusunun az olmasına karşın konumunun önemi dolayı ile gelişmeye aday köylerin başında gelir.

Kapıdere ilkokul 1949 yılında açılmış. ortaokul ise 1979 yılında açılmıştır. köyde okuma yazma oranı kadınlarda % 65 erkeklerde % 95 civarındadır. Köyde nüfus planlaması bilinmemektedir. Bu nedenle aileler genellikle çok çocukludur. Spor faaliyetleri yönünden bütün köylerimizi, zaman zamanda ilçe merkezini bile geride bırakacak bir potansiyele sahiptir. Köy halkı yeniliklere meraklı ve hemen benimsemektedir. Giyim kuşam ise şehir giyimini andırmaktadır. Ancak bağ ve bahçe işlerine şalvar ve şapka gibi giyisiler görünmektedir.

Köyün yerlisi yoktur. Bu nedenle çok çeşitli adet ve gelenekler göze çarpmaktadır. Nüfusun geneli Örencik Köyünden gelenlerdir. Bunun yanında Gövdeli, Bıçakcı, Küçüklü köylerinden gelenlerde olmuştur. Elbistan'dan Kullar, Tatlar, Gölbaşı'ndan Hamolar gelerek köye yerleşmişlerdir. Halk oyunları zengindir. Bunun nedeni ise üç il üç ilçenin birleşim noktası olmasıdır. Köyde zengin bir folklor yaşamı da vardır. Sadece köpeklerle ilgili 30'a yakın atasözü ve deyim kullanılmaktadır.Bunlardan bazıları;


*Galovun iti gibi ürme

*İt kıçından güzel koku çıkmaz

*Pavlanın iti gibi şartlanmış

*Ä°mirin iti gibi titriyor.